مهندسین جوان نفت

نایب قهرمانی محمود رشید در مسابقات  کونگ فو دانشجویان سراسر کشور و مقام سومی حبیب الله

 ظفریان در مسابقات حفظ قرآن دانشجویان منطقه ۲ کشور و صعود به مرحله ی کشوری را به این دو

عزیز و تمام دانشجویان نفتی تبریک عرض می کنیم و موفقیت روز افزون را برای تمام دانشجویان به

خصوص دانشجویان نفت امیرکبیر خواستاریم......................

تولدتون مبارک اقای رشید و اقای عراقی واقای علی پور

تبریک دست خالی من را باسخاوت بی حدخود پذیرا باشین...

۱. از اونجایی که طی بررسیهای اخیرم به این نتیجه رسیدم که بچه های نفتی به مرتبه ای از شعور و شخصیت رسیدن که فقط با جملات قصار و سطح بالای دکتر شریعتی ارضا میشن، (البته کار سختی نبود پستهایی که از دکتر بود بیشترین نظرارو داشت ) گفتم یه وقتی بذارم یکم آثارشو مطالعه کنم شاید یه چیزایی دستم بیاد (این یکی خیلی سخت بود) خلاصه شروع کردم به خوندن. پدر مادر ما متهمیم! اما نه از اولش (دیگه انقدم حوصله نداشتم) یه صفحه باز کردم و خوندم:

ای پدر! ای مادر!

او(فرزندت) اگزیستانسیالیسم را مطالعه می کند، در دانشگاه، در کتابخانه، در کنفرانس، به زبان خارجی، به فارسی، کانت و دکارت و هگل و انگلس را شناخته، شما در برابر "طوفان البکا" و "محرق الفؤاد" را می خواهید به او بدهید؟ چه کتابی دارید به او بدهید که او را جلب کند و دین را مطابق با زبان و منطق و عصر او به او بشناساند؟ او حرفهای شما را که برایش قانع کننده نیست نمی پذیرد و شما را متهم می کند: 

ای پدر! ای مادر!

دین تو، مذهب تو و همه ی اعمالی که به نام دین و مذهب انجام می دهی و همه ی عقایدی که به نام دین و مذهب داری، همه اش بیهوده و زیان آور است.

شما را متهم می کند که: به دین معتقدی و دین تو عبارت است از یک نیرویی که تو را ازدنیا و از  پیش از مرگ غافل می کند و همه ی ترس و دلهره و کوشش و مسؤلیت تو را متوجه مرگ و پس از مرگ می کند و من به عنوان جوان امروز، روشنفکر امروز، تحصیلکرده ی امروز، به پیش از مرگ کار دارم  و دین تو هیچ سخنی درباره ی پیش از مرگ به من نگفته، به تو هم نگفته، تو هم نمیدانی، تو میگویی: این عقاید و اعمال من به این درد می خورد که جواب نکیر و منکر را بدهم، وقتی سرم را در گور، بر خشت و خاک لحد گذاشتم، در آنجا فوایدش روشن می شود، اثرش آشکار می شود و مزد کارهایی که در دنیا کرده ام در آنجا می گیرم! می گویم راست است، اما برای پیش از مرگ- که ما در ذلت و فقر و نیازمندی جان می دهیم- دین تو چه دارد؟ هیچ جیز...  

شمارو نمیدونم ولی من که جوابی ندارم!!!(چون حال نداشتم گفتم متن بالا رو از تو اینترنت کپی کنم جالب این بود که اولین سایتی که آثار دکتر شریعی رو داشت فیلتر بود!)

۲.  من فکر کنم این قالب وبلاگ هم خیلی تکراری شده هم خیلی سیاهه چشم آدم خسته میشه البته قبلا هم گفته بودم ولی جناب مدیر عنایتی نکرد!!

۳.چون تصمیم دارم این ترم بترکونم و حسابی درس بخونم (خیلیم مصمم نیستم) و شاگرد اول بشم (با اجازه ی خانوم صالح زاده) می خوام از الان جزوه ی استادای خوبو بگیرم. ولی نمیدونم جزوه ی کی خوبه. شما بگید.

۴.کل کل نکنید!

۵.دیگه خیلی تایپ کردم خسته شدم خواهشا نظر بدین.

                                                                                                        ممنون

)کدام دانش آموز خسته و خواب آلود به نظر میرسد ؟

۲)کدامشان دوقلو می باشند ؟

۳)چند تا دختر در عکس دیده میشود ؟

۴)چند نفرشان خوشحال هستند ؟

۵)چند نفرشان ناراحت می باشند ؟

۱)کدام دانش آموز خسته و خواب آلود به نظر میرسد ؟

۲)کدامشان دوقلو می باشند ؟

۳)چند تا دختر در عکس دیده میشود ؟

۴)چند نفرشان خوشحال هستند ؟

۵)چند نفرشان ناراحت می باشند ؟

انتخاب کنید:

۱-ماشین

۲-موتور

۳-هواپیما

۴-هیچکدام

جواب را دار ادامه ی مطلب مشاهده کنید.

غضنفر جان سلام! ما اينجا حالمام خوب است. اميدوارم تو هم آنجا حالت خوب باشد. اين نامه را من ميگويم و جعفر خان کفاش برايد مينويسد. بهش گفتم که اين گضنفر ما تا کلاس سوم بيشتر نرفته و نميتواند تند تند بخواند، آروم آروم بنويس که پسرم نامه را راحت بخواند و عقب نماند

وقتي تو رفتي ما هم از آن خانه اسباب کشي کرديم. پدرت توي صفحه حوادت خوانده بود که بيشتر اتفاقا توي 10 کيلومتري خانه ما اتفاق ميافته. ما هم 10 کيلومتر اينورتر اسباب کشي کرديم. اينجوري ديگر لازم نيست که پدرت هر روز بيخودي پول روزنامه بدهد. آدرس جديد هم نداريم. خواستي نامه بفرستي به همان آدرس قبلي بفرست. پدرت شماره پلاک خانه قبلي را آورده و اينجا نصب کرده که دوستان و فاميل اگه خواستن بيان اينجا به همون آدرس قبلي بيان

آب و هواي اينجا خيلي خوب نيست. همين هفته پيش دو بار بارون اومد. اوليش 4 روز طول کشيد ، دوميش 3 روز . ولي اين هفته دوميش بيشتر از اوليش طول کشيد

غضنفر جان، آن کت شلوار نارنجيه که خواسته بودي را مجبور شدم جدا جدا برايت پست کنم. آن دکمه فلزي ها پاکت را سنگين ميکرد. ولي نگران نباش دکمه ها را جدا کردم وجداگانه توي کارتن مقوايي برايت فرستادم

پدرت هم که کارش را عوض کرده. ميگه هر روز 800، 900 نفر آدم زير دستش هستن. از کارش راضيه الحمدالله. هر روز صبح ميره سر کار تو بهشت زهرا، چمنهاي اونجا رو کوتاه ميکنه و شب مياد خونه

ببخشيد معطل شدي. جعفر خان کفاش رفته بود دستشويي حالا برگشت

ديروز خواهرت فاطي را بردم کلاس شنا. گفتن که فقط اجازه دارن مايو يه تيکه بپوشن. اين دختره هم که فقط يه مايو بيشتر نداره، اون هم دوتيکه است. بهش گفتم ننه من که عقلم به جايي قد نميده.. خودت تصميم بگير که کدوم تيکه رو نپوشي

اون يکي خواهرت هم امروز صبح فارغ شد. هنوز نميدونم بچه اش دختره يا پسره . فهميدم بهت خبر ميدم که بدوني بالاخره به سلامتي عمو شدي يا دايي

راستي حسن آقا هم مرد! مرحوم پدرش وصيت کرده بود که بدنش را به آب دريا بندازن. حسن آقا هم طفلکي وقتي داشت زير دريا براي مرحوم پدرش قبرميکند نفس کم آورد و مرد

شرمنده همين ديگه .. خبر جديدي نيست

قربانت .. مادرت

راستي: غضنفر جان خواستم برات يه خرده پول پست کنم، ولي وقتي يادم افتاد که ديگه خيلي دير شده بود و اين نامه را برايت پست کرده بودم

دیکته

بنويس بابا مثل هر شب نان ندارد

                                                   سارا به سين سفره مان ايمان ندارد

بعد از همان تصميم کبری ابرها هم

                                                      يا سيل می بارد و يا باران ندارد

بابا انارو سيب و نان را می نويسد

                                                      حتی برای خواندنش دندان ندارد

انگار بابا همکلاس اولی هاست

                                                     هی می نويسد اين ندارد آن ندارد

بنويس کی آن مرد در باران ميايد

                                                        اين انتظار خيسمان پايان ندارد

ايمان برادر گوش کن نقطه سر خط

                                   غلامعلي شكوهيان

« کلاس پنجم که بودم پسر درشت هيکلي در ته کلاس ما مي نشست که براي من مظهر تمام چيزهاي چندش آور بود ، آن هم به سه دليل ؛ اول آنکه کچل بود، دوم اينکه سيگار مي کشيد و سوم - که از همه تهوع آورتر بود- اينکه در آن سن و سال، زن داشت. !... 

چند سالي گذشت يک روز که با همسرم از خيابان مي گذشتيم ،آن پسر قوي هيکل ته کلاس را ديدم در حاليکه خودم زن داشتم ،سيگار مي کشيدم و کچل شده بودم . »

قاصدک در دل من همه کورند و کرند....

بیخودی خندیدیم... که بگوییم دلی خوش داریم

 بیخودی حرف زدیم... که بگوییم زبان هم داریم و قفس هامان را... زود زود رنگ زدیم

و نشستیم لب رود... و به آب سنگ زدیم

ما به هر دیواری آینه بخشیدیم... که تصور بکنیم یک نفر با ما هست

ما زمان را دیدیم ... خسته در ثانیه ها

باز با خود گفتیم ... شب زیبایی هست

بیخودی پرسه زدیم ... صبحمان شب بشود

بیخودی حرص زدیم ... سهممان کم نشود

ما خدا را با خود ... سر دعوا بردیم

و قسم ها خوردیم ... ما به هم بد کردیم ... ما به هم بد گفتیم

بیخودی داد زدیم ... که بگوییم توانا هستیم

و گرفتیم کتابی سر دست ... که بگوییم که دانا هستیم

بیخودی پرسیدیم حال هم دیگر ر ا... که بگوییم محبت داریم

بیخودی ترسیدیم از بیان غم خود ... و تصور کردیم که شهامت داریم

ما حقیقت هارا زیر پا له کردیم ... و چقدر حظ بردیم که زرنگی کردیم

از شما می پرسم ما که را گول زدیم؟

صادقانه جواب بدید وگرنه تستتون خراب میشه

۱.به سمت خانه ی دوست پسر/دوست دخترتان در حرکت هستید. دو راه برای رسیدن به آنجا پیش روی شماست. یکی راهی مستقیم است که شما را خیلی زود به مقصد خواهد رساند اما خیلی خسته کننده است. راه دیگر خیلی طولانی تر از راه اول است اما جالب و سرگرم کننده است، و حوصله تان هم سر نخواهد رفت. شما کدام راه را برای رسیدن به دوست پسر/دوست دخترتان انتخاب می کنید؟

2. در راه به دو بوته ی گل رز برخورد می کنید، یکی پر از گل های رز قرمز و دیگری پر از گل رزهای سفید است. تصمیم می گیرید که 20 شاخه از این گل ها برای دوستتان بچینید. این گل ها را می توانید از هر ترکیبی انتخاب کنید. حال بگویید چه تعدادی قرمز، چه تعدادی سفید، یا اینکه همه را سفید و همه را قرمز انتخاب می کنید؟

3. سرانجام به مقصد می رسید. یکی از اعضای خانواده ی دوستتان در را برای شما باز میکند. می توانید از او بخواهید که دوستتان را صدا کنند، یا اینکه خودتان برای صدا کردن او می روید؟

4. به سمت اتاق دوست پسر/دوست دخترتان می روید، ولی کسی آنجا نیست. تصمیم می گیرید که گل ها را همانجا بگذارید. آنها را روی تختخواب می گذارید یا روی طاقچه ی پنجره؟

5. بعد زمان خواب فرا می رسد. شما و دوست پسر/دوست دخترتان در اتاقهایی مجزا می خوابید. صبح وقتی که زمان بیدار شدن می رسد، به اتاقش می روید تا ببینید چه می کند. وقتی به اتاقش می رسید، او خواب است یا بیدار؟

6. حالا وقت برگشتن به خانه رسیده است. باز بگویید که برای برگشت کدام راه را انتخاب میکنید، راه کوتاه اما ساده، یا راه طولانی ولی سرگرم کننده را؟

جوابها تو ادامه مطلب.......

دربی68 - سال 88 - دقیقه 88 استقلال سوراخ شد

خودکار تا مغزش تمام نشده، سواد دارد.

ساعتم وقتی می خوابد خُرخُر نمی کند.

تلفن همیشه حرفهای پنهانی دو نفر را گوش می کند.

دندانهای شیری مثل میوه های کال و کرم خورده هستند که خیلی زود به زمین می افتند.

پاک کن به راحتی اشتباه دیگران را می بخشد.

پولکهای پوست ماهی شبیه پولکهای لباس مادرم است.

رادیو آدم پرحرفی است که هیچ وقت از حرف زدن خسته نمی شود.

جارو کارگر بی اجر و مزد خانه است.

با نقاشی یک گل، بهار را به خانه آورد.

پرده روبند چشمان پنجره خانه است.

چون یک دست صدا نداشت همیشه در دستش یک تفنگ نگه می داشت.

کیف مدرسه بایگانی علم بچه هاست.

دسته چاقو از تیغه تیزش می ترسد.

درهای بسته، لبهای سکوت خانه است.

دریاها تانکر ذخیره آب کره زمین هستند.

آسمان وقتی سرما می خورد با صدای بلند عطسه می کند و از چشمهایش باران می بارد.

گلدان، باغچه سیار خانه است.

عینکها، دوقلوهای به هم چسبیده هستند.

توپ مثل کسی که از خودش اراده ندارد بدون هدف این طرف و آن طرف می رود.

کتاب مانند آدمهایی است که با یک نگاه نمی توان به درونشان پی برد.

با مرد چه تفاوت هایی داره؟